Eerste Heliumliquefactor, het apparaat waarin Heike Kamerlingh Onnes voor het eerst helium vloeibaar kreeg, G.J. Flim Leiden 1908.

V09687

Heliumliquefactor

Flim, G.J. (Maker)‎, Kamerlingh Onnes, Heike (Ontwerper)‎

1908 - 1908

Geen

Gecombineerde kookruimte, Linde-spiraal en warmtewisselaar, die gedeeltelijk omzwachteld is.
De oorspronkelijke set Dewarvaten voor het opvangen van vloeibaar helium is al snel vervangen door een ruimere set, maar wel bewaard gebleven (MB nr. 9686).

Hoogte: 153 cm
Breedte: 48 cm
Diepte: 27 cm

Fysica in vrieskou De ‘heliumliquefactor’, het apparaat waarin Heike Kamerlingh Onnes voor het eerst helium vloeibaarkreeg, Leiden 1908Heike Kamerlingh Onnes (1853-1926) bouwde als Leids hoogleraar experimentele natuurkunde vanuit het niets een laboratorium voor koude-onderzoek op dat van Leiden de ‘koudste plek op aarde’ maakte. Zijn finest hour beleefde Kamerlingh Onnes op 10 juli 1908 toen hij helium vloeibaar kreeg, het laatste gas waarbij dat nog niet eerder was gelukt. Onnes’ koudefabriek moest een ongekend lage temperatuur van –269°C bereiken (slechts 4 graden boven het absolute nulpunt) om deze Mount Everest onder de gassen te bedwingen. Drie jaar later ontdekte hij supergeleiding, het mysterieuze verschijnsel dat een geleider bij zeer lage temperaturen zijn elektrische weerstand volledig kan verliezen. Deze prestaties waren niet alleen een beloning voor jaren van noeste arbeid, maar ook voor Kamerling Onnes’ visie, organisatorische talent en geduld.

Communications from the Physical Laboratory at the University of Leiden, No 108
Anne C. van Helden, De koudste plek op aarde, Kamerlingh Onnes en het lage-temperaturenonderzoek 1882-1923, (Museum Boerhaave, Mededeling 234, 1989)

03.03 Mechanica van gassen (onderwerp)
03.07 Warmteleer (onderwerp)
Leiden; the Netherlands (geografie)

expositie Rijksmuseum Boerhaave